تبلیغات
kamran & Hooman - قسمت سوم داستان " عاشق همیشگی "
 
kamran & Hooman
سلطان سرزمین عاشقان کامران و هومن
صفحه نخست               تماس با مدیر          پست الکترونیک             RSS               ATOM
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : niloo M
نویسندگان
نظرسنجی
اگر به تو بگن تو میتونی همیشه در کنار کامران و هومن باشی و تمام علاقه خودتو بهشون بیان کنی یعنی به طور کلی میتونی باهاشون زندگی کنی اما دیگه به هیچ عنوان نمیتونی خانواده ات رو ببینی ، کدوم رو انتخاب میکینی؟؟





بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

 

مثل یک بیت ته قافیه ها خواهم مرد

 

تو که رفتی همه ثانیه ها سایه شدند


 
سایه درسایهء ان ثانیه ها خواهم مرد

 

شعله ها بی تو ز بی رنگی دریا گفتند

 

موج در موج در این خاطره ها خواهم مرد

 

گم شدم در قدم دوری چشمان بهار

 

بی تو یک روز در این فاصله ها خواهم مرد

سلام بچه ها.خوفییییید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟سلامی به اندازه ی تمامی نظر هاتون......ارزش این وبلاگ با نظرهای شما مشخص میشه....(البته فعلا هیچکی نظر نداده)من از همه ی شما عذر خواهی میکنم.........

خیلی ببخشید که اینقدر دیر آپیدم..........آخه رفته بودم مسافرت...شمال،ماسوله........جاتون خالی خیلی باحال بود.....اونجا عروسی پسر عمه ام بود........خیلی حال داد.... راستی توی این چند روز اتفاقای جالبی افتاده.......

سالی تاک و......از این جور چیزا...من اونجا اصلا خبر نداشتم..وگرنه...........                                                                                                                                                         پنج شنبه هفته پیش که رسیدیم روز بعدش عروسی داییم بود یعنی سه روز پیش....

چون فامیل نزدیک تر بود رفتم آریشگاه و......خلاصه حسابی خودمو خوشمل کردم......موهامو آبشاری درست کرد.....

کلا عروسی در عروسی.......(بادابادا مبارک بادا ...ایشاالله مبارک بادا)

راستی آجی های گلم......چرا میان سر میزنید نظر نمیدید؟؟                                                                                                                                                                                    توی یک روز 30 نفر بازدید کردن اما هیچکی نظر نزاشته....... 

وااااااااااااااااااااااااااااااااایییییی.....فقط 2 روز دیگه تا مدرسه ها مونده..............وای...خدای من.....

اینجوری من فقط میتونم یک ماه به یک ماه به شما سر بزنم....................کریه ام میاااااد.......

9 ماااااااااااه تموم فقط دررس.....نمییییییییییییخواممممممم...........

خوب بگذریم.بریم سراغ قسمت دوم داسی..........

قسمت سوم داستان "عاشق همیشگی"

از زبان هومن:

سریع دویدم به طرف صدا....هرچی میرفتم صدا نزدیک تر میشد....توی اون هوای بارونی دیگه کاملا خیس شده بودم....رسیدم به اون صدا....یه خانوم بود.....لباس شناشم دستش گرفته بود...خیلی نگران بود.......

رفتم جلو و بهش گفتم: Are you ok ؟؟؟

اونم که اصلا توی این حال و هوا نبود گفت :ببخشید میشه کمک کنید؟؟؟دوستم.... رفت توی دریا...داره غرق میشه......خواهش میکنم...وای خدایا کمکش کن.......

دست و پاهاش میلرزید......توی دلم گفتم :از بس نگران بود به فارسی جوابم رو داد....

همون موقع اون خانوم گفت :آقا...حواستون کجاس؟؟؟میگم دوستم داره غرق میشه......

منم در حالی که داشتم به سمت دریا میرفتم گفتم : باشه...نگران نباشید...

همون موقع که داشتم میرفتم به طرف دریا یه دفعه همون خانوم گفت:

ببخشید....بهم قول میدید که نجاتش بدید؟؟؟

یه لحظه سکوت کردم و گفتم : قول میدم بدون اون بر نگردم..........

اونم یه لبخند که نشونه ی رضایت بود بهم زد و گفت: موفق باشید....

منم یه لبخند زدم و رفتم تو دریا .....نمیدونم این چه قولی بود که من دادم!!!!!!!

یعنی چی بدون اون بر نمیگردم؟؟؟؟نمیدونم...اصلا دست خودم نبود که یه دفعه این حرف رو زدم....               وای خدایا کمکم کن.....

دریا خیلی طوفانی بود.طور که نزدیک بود خودم هم غرق شم....هر جارو که نگاه میکردم فقط آب بود ...فقط آب...

اون خانم که دوستش بود کفت که لباس شنایی که پوشیده قرمزه.....همون رنگی که من دوس دارم.....

همینطور که داشتم توی اون دریای طوفانی دنبال اون دختر یا همون لباس قرمز میگشتم یه دفعه یه موج اومد روی سرم و منو فرستاد زیر آب.....کلی آب خوردم......دیگه نمیتونستم توی اون دریای طوفانی بمونم....... اما... من قول دادم که بدون این خانم برنگردم......وقتی که داشتم سعی میکردم خودم رو از زیر آب بکشم بیرون یه دفعه چشمم به یه چیزی خورد.....قرمز رنگ بود.....آره خودش بود.خدایا ممنونم.....

این خانم با امواج قوی آب پشت سرهم میرف زیر آب و میومد بیرون...........اصلا شباهتی به زنده ها نداشت...

کاملا از هوش رفته بود.....منم خیلی زود خودم رو به طرفش رسوندم......دیگه دست و پاهام جون نداش......

وقتی بهش رسیدم خیلی زود بغلش کردم تا دوباره با امواج آب دورتر نشه........

توی اون دریای طوفانی نجات دادن جون خودت و یک نفر دیگه کار خیلی سختی بود.....بالاخره با هر زحمتی که بود به ساحل رسیدم .....افراد زیادی اونجا جمع شده بودن.....همون خانم که دوسش بود خیلی نگران بود....روی ماسه ها نشسته بود و با حالت خاصی داشت به بی کران دریا نگاه می کرد که با دیدن من انگار انرژی خاصی گرفت ..... از جاش بلند شد و اومد توی آب تا بالای زانو توی آب بود.....

با حالت خاصی گفت : مطمئن بودم که به قولتون عمل می کنید....

منم در حالی که اون خانم کاملا بی جون روی دست های من آروم خوابیده بود گفتم : آره...اما.............

همون موقع اون لبخند شیرینی که روی لباش بود محوشد ......با فریاد گفت : اما؟؟؟ اما چی؟؟ یعنی چی اما.....

همون جوری که اشک میریخت دراز کشید روی آب و همین طور با دستاسش محکم میزد به آب و فریاد میزد...

مردم اومدن و اون رو از توی آب آوردن بیرون..........

من خیلی سریع خانومی که توی بفلم بود رو گذاشتم روی ماسه ها......به مردمی که اونجا بودن نگاه کردم و با فریاد گفتم : چرا دارین همینطوری من رو نگاه می کنید؟؟؟؟؟زنگ بزنید به اوژانس....زود باشید.......

دوستش اومد و روبروی من نشست و با حالت معصومانه ای گفت : مرده؟؟؟؟

از صورتش معلوم بود که منتظر جواب نه بو اما من گفتم : خیلی آب خورده......نمیدونم باید چی بگم...

دستم رو گذاشتم روی نبظش....هیچی حسی نداشتم هیچی .......انگار اصلا نمیزد...هیچی......

یه دففعه یه قطره اشک ریخت دقیقا همونجایی که نبظش بود.....اصلا دست خودم نبود.....چشمای من مثل آسمون بدجوری بارونی شده ...دوباره امتحان کردم......اصلا باورم نمیشد.....شده بود مثل فیلم ها......نبظش خیلی آروم میزد....خیلی خیلی آروم...اما بالاخره میزد....یه دفعه نا خودآگاه فریاد زدم......

به دوستش نگاه کردم و با لبخند گفتم : زنده اس....خدای من ممنون......

دوستش همون موقع اومد طرفش ودستش رو روی موهاش کشید و گفت : باران....ممنون.....یادته گفتی هیچ وقت منو تنها نمیزاری ؟؟؟؟؟داشتی بد قول میشدی ها....ببین آسمونم داره برات میباره......بعدشم گونه هاشو بوسید ........                                                                                                                                                                                                                  توی دلم گفتم : باران!!!!!چه اسم   زیبایی....... 

یه دفعه یه صدا منو به خودم آورد ....دوستش بود....

گفت : میتونید تا اورژانس میاد براش کاری بکنید؟؟؟؟

منم ازروی تجربه ای که داشتم دو تا دستام رو گذاشتم روی سینه اش  و فشار دادم این قدر این کارو کردم که یه دفعه سرفه کرد و یه خورده آب آورد بالا......

همون موقع دوستش از خوشحالی فریاد زد وگفت : اون زنده اس.....باران صدامو میشنوی؟؟؟؟؟؟؟؟

منم با حالت شوخی گفتم : دستتون درد نکنه منکه گفتم زنده ای...باور نکردی؟؟؟

اونم که یه خورده خجالت کسیده بود گفت : راستش نه.....

منم بهش یه چشمک زدم  و گفتم : خیلی ممنون...

همون موقع اورژانس اومد....اورژانس نذاشت حتی دوستش باهاشون بیاد به خاطر همین من به دوستش گفتم: بیا با ماشین من بریم بدو....

دریا :آخه........

گفتم :الان وقت تعارفه؟؟؟بعدم رفتم جلو و دستشو گرفتم و کشیدمش به طرف ماشین............

اونم اومد سوار شد.....

توی راه که بودیم همس سکوت کرده بود.....که یه دفعه به صورتم خیره شد و گفت : نه....یعنی!!!!وای باورم نمیشه منم با خنده گفتم : چی رو؟؟؟؟؟

دریا  گفت : باورتون میشه من تازه فهمیدم که شما هومنی ...وای خدای من.....

منم یه سوتی کشیدم و گفتم : اِ....واقعا..پس لابد فکر کردی من یه فرشته ی نجاتم....صبح بخیر...خسته نباشی....

دریا : فرشته ی نجات که هستی......من و باران خیلی شما دوتارو دوستون داریم....شما اهورایی ترین فرشتگان هستید.........

منم یه نیش خند زدم و گفتم : خودمون میدونستیم...........راستی اسمت چیه؟؟؟

دریا : اسم من.............دریا....

هومن : واقعا؟؟؟چقدر امروز طوفانی بودی!!!!!!!!!!!!!!!!

دریا : ببخشید؟؟؟؟؟؟

منم گفتم : نه بابا شوخی کردم...اسم قشنگی داری....

دریا خندیدی و گفت :خیلی ممنون...شنیده بودم شوخ هستید اما دیگه نه اینقدر.......

منم خندیدم و گفتم : دیگه دیگه......ما اینیم دیگه......

 

" داخل بیمارستان "

هومن و دریا روی صندلی نشسته بودن.....دریا رو کرد به هومن و گفت : چرا اینقدر طول کشید؟؟؟یعنی .....

هنوز حرف دریا تموم نشده بود که دکتر از اتاق اومد بیرون هومن و دریا سریع رفتن به طرف دکتر                                                                                                                                                                                                          دریا گفت : چرا اینقدر طول کشید ؟؟؟؟موضوع چیه؟؟؟؟

هومن خندید و گفت :دریا خانم امرئز به کلی حواستون پرته ها!!!!!!لب ساحلم که بودیم به آمریکایی ازتون پرسیدم ولی فارسی جواب دادید.....شاد...........

هنوز حرف هومن تموم نشده بود که دکتر پرید وسط حرفش و گفت : نه...اتفاقا منم ایرانی هستم که به آمریکا بورسیه شدم......خوب بگذریم...نه حالشون بهتره . خوشبختانه خیلی زود کمکشون کردید.....شنیدم خواننده ی معروف خودمون شده فرشته ی نجات؟؟؟

هومن خندید و سرش رو انداخت پایین و گفت : خودم میدونم که فرشته ی نجاتم.....دریا خانم هم بهم گفته بود...

دریا و دکتر با هم خندیدن.....

دریا گفت : ببخشید میتونم ببینمش ؟؟؟؟

دکتر گفت : فعلا مثل فرشته ها آروم خوابیده....البته بهتره یکی توی اتاقش باشه تابهوش اومد یکی باشه که بهش بگه که کجاست و از این جور چیزا ...چون ممکن شکه شده باشه و موقعیت و زمان و مکان رو یادش نیاد و یکی هم باید بره دارو هارو براش تهیه کنه...                                                                                                                                                                                                     دریا : من خودم میرم دارو ها رو میگیرم ، هومن جان شماهم دیگه برید خونه خیلی زحمت دادیم....جونتونم در خطر افتاد واقعا متاسفم.....

هومن خندید و گفت : یعنی اینقدر خسته کننده ام؟؟؟نه من میمونم تا زمان و مکان و....اینجور چیزارو گفتید اسمش باران بود ؟؟؟؟

دریا : آره ....نخیررررررر اصلا هم خسته کننده نیستید...آخه...........

هومن : ای بابا ....چه قدر تعارف میکنی!!!!اصلا من دوست دارم ......

دریا : خیلی خوب بابا چشم...هر کاری دوست داشتی بکن ....من میرم دنبال دارو ها.........

هومن میخواست وارد اتاق بشه ....انگار پاهاش قفل کرده بود...

وقتی وارد اتاق شد اولین چیزی که توجه هومن رو جلب کرد صورت باران بود.......حتی توی اون وضعیت هم زیبا بو.....خیلی زیبا......هومن حس میکردقلب کوچیکش از خیلی وقت پیش ها باران رو میشناسه... هومن رفت کنار پنجره و به قطرات باران خیره شد و با خودش گفت : عجب روزی بودا چه باحال...یعنی من واقعا جون یه نفر رو نجات دادم ؟؟؟نمیدونم.....قبل از این اتفاق توی چه حال و هوایی بودم حالا رفتم توی چه حال و هوایی!!!!!!شده این فیلما.....که یه دفعه موبایل هومن زنگ زد

کامران : هومن معلوم هس تو کجایی؟؟؟؟گفتی میخوام یه خورده برم زود میام....زود تو اینه ؟؟؟؟توی این هوا دریا طوفانی نیست ؟؟؟خیس نشی یه وقتی؟؟؟سرما میخوری ها!!!!راستی نترس به خاطر اون کارت کاریت ندارم اگه .....

هومن نذاش حرف کامران تموم بشه گفت : اوووووووو.....صبر کن دونه دونه ....چه خبرته ....اوخی قربونم بری....چقدر به فکرمی...در ضمن نخیر من اصلا نمیترسم دوباره تو گول میخوری......اشکال نداره گولت نمیزنم...

بعدشم زد زیر خنده..........

کامران : باشه

.....خودت نخواستی من میخواستم از مجازاتت صرف نظر کنم.....حالا کجایی؟؟

هومن : نه بابا....یه جور میگی صرف نظر انگار میخواستی چی کار کنی......من کجام ؟؟بیمارستان ....

کامران لحنش عوض شد و گفت : چی؟؟؟بیمارستان !!!اونجا چیکار میکنی؟؟؟بفرما...آخه داداش کوجولوی من شد تو یه بار تنهایی بری بیرون و یا به یکی نزنی یا تصادف نکنی و....حال خودت خوبه؟؟؟کسی رو که زخمی نکردی؟؟؟؟

هومن : کامران من رفتم بیرون تو کله پاچه خوردی؟؟؟اینقدر پشت سر هم داری اسپیکینگ میکنی. بعدشم صد بار گفتم من دیگه داداش کوچولوی تو نیستم....تازه فعلا که شدم فرشته نجات .....

کامران خنده اش گرف و گفت: فرشته نجات ؟؟؟تو که همیشه از خود راضی بودی ولی دیگه مطمئن شدم که سرت به جایی خورده....

هومن : نخیر...خود آقای دکتر و دریا خانم گفتن....

کامران: دریا؟؟؟؟کدوم دریا ؟؟؟همون که توش شنا میکنیم ؟؟؟اون که حرف ....آهان فهمیدم...دریا کیه ؟؟؟؟شما با ایشون چیکار داری؟؟؟

هومن : اِ....نکن دیگه.....توهم هی برو جاده فرعی.....

بعدشم تمام ماجرا رو براش تعریف کرد......از سیر تا پیازش رو......یه خورده هم بهش چاشنی اضافه کرد.(البته بیشتر از یه خورده )

کامران که هنوز توی شک بود گفت : نه بابا.....میگم این که گفتی یه خورده شبیه فیلام دیشب نبود؟؟؟داداش کوچولو توخودت رو سالم برسون خونه نمیخواد تورویا هات یکی دیگه رو نجات بدی.....اوخی......داداش کوچولوم دوستداره قهرمان باشه!!!!

هومن میخواست دادا بزنه که یادش اومد اونجا بیمارستانه......

هومن با لحن خاصی گفت : میخوای باور بکن میخوای نکن.....کاری نداری بای....

کامران : نه بابا شوخی کردم......صبر کن...آدرس بیمارستان رو بده من و کتی با دست گل بیام.

هومن : نخیرررر......دکتر گفته نباید کسی مزاحم باران خانم بشه....

کامران : دسستتون درد نکنه !!حالا ما شدیم مزاحم؟؟؟باشه....پس خودت اونجا چی هستی؟؟؟

هومن : من؟؟؟من....چیزه ....نوک زبونمه ها......فارسیش چی بود؟؟آهان ....فهمیدم....محارم.... نه محارم نبود....صبر کن...فهمیدم....فهمیدم....مراحم...

کامران که بدجور خنده اش گرفته بود گفت : قربون فارسی حرف زدنت برم من.....باشه مزاحم زود بیا خونه....

هومن : مزاحم نه مراحم .....

کامران : خیلی خوب آقای مراحم کاری نداری بای

هومن : نخیر...بای بای...

بعدش هومن گوشیشو قطع کرد و به قطرات بلوری باران نگاه کرد.....

هومن آهسته گفت : باران...میدونستی خیلی زیبایی؟؟؟

یه دفعه یه صدای زیبایی به گوشش خورد :

" من توی بهشتم؟؟ "

خوب آجی ها و داداش های گلم امید وارم خوشتون بیاد.....

نظر یادتون نره ها!!!

خدانگهدار

 

 

 

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :


كد بارش قلب


ابزار وبلاگنویسان
p30java
داغ کن - کلوب دات کام
 
   

تبادل لینک

خرید بک لینک

ابزار متحرك زیباسازی وبلاگ


Digital Clock - Status Bar

كد بارش قلب در وبلاگ

كد تقویم

انواع کـد های جدید جاوا تغیــیر شکل موس